donderdag 22 maart 2012

Bloed is niet goed...

Het plan was dat ik deze ochtend opnieuw zou testen. Testen was helaas niet nodig, ik zag namelijk al snel dat mij ms waren doorgekomen. Ik vind het spijtig maar ben eerder kwaad, te kwaad om echt verdrietig te kunnen zijn. De mensen van het labo en onze gyn hadden nog gezegd wat voor een super staal mij man had afgeleverd en zelfs dan lukt het niet. Ik had beter moeten weten, het ligt nooit aan het staal maar gewoon aan mij.

Vorige week hebben 3 mensen aangekondigd dat ze een baby krijgen ( inclusief het koppel war ik het eerder over had). Hoe erg het ook klinkt, het was echt niet fijn om te horen, wanneer is het nu onze beurt? Ik begin er hoe langer hoe meer minder in te geloven.

Mijn gyn is met vakantie dus ik kan ook niet beginnen met de nieuwe kuur.

Geen bloed is goed?

Zoals de title doet vermoeden ben ik nog niet ongesteld geworden. Helaas, heb ik wel negatief getest deze ochtend. Nu ben ik dus helemaal in de war. Is er nog hoop of is de kans nihil? Iemand ervaring?

dinsdag 20 maart 2012

IUI 2

De tweede ronde menopur liep niet helemaal zoals verwacht. Bij de eerste fm was er helemaal niets te zien. Langer doorspuiten was de opdracht. Helaas was fm 2 ook niet wat het moest zijn, waardoor de gyn aangaf dat ik de dosis moest verhogen. Ik was best wel teleurgesteld, de eerste ronde was zo goed gegaan waarom is de tweede ronde nu zo anders en reageer ik nu al niet meer goed op de medicatie? Anyway, na 19 lange dagen eindelijk reactie, er zat een mooi ei van 19 mm, ik mocht pregnyl spuiten en op internationale vrouwendag (8/03) was iui 2 een feit.

De wachtenweken waren weer lang en het liefst van al had ik doorgespoeld naar donderdag 22/03. Ik heb extra mijn best gedaan om het hoopmonster wat onder controle te houden. Ik moet zeggen dat het al beter gelukt is als de vorige keren. Ik kom dan wel steeds in zo'n vreemde situatie terecht: enerzijds denk ik 'je moet hopen en denken dat je zwanger bent, want negatieve gevoelens zullen echt niet helpen', anderzijds denk ik :'niet te hard hopen anders is de teleurstelling weer zo groot'. Probeer daar maar eens een evenwicht tussen te zoeken. Wat wel hielp, is beseffen dat ik een dosis pregnyl in mijn lijf heb zitten wat op zich misschien ookal wel een paar dingen die ik 'voel' kan verklaren. Ik heb mij deze cyclus vooral blindgestaard (letterlijk dan) op de witte vlekjes op mijn tepelhof ( oh god ik kan niet geloven dat ik dat hier echt aan het neerschrijven ben). Zou het een teken zijn? Zijn het er niet meer als anders? Voor de rest kon ik mezelf vrij goed in de hand houden.

Verder niet veel nieuws te vertellen, ik ben voor de verandering weeral ziek. Iedere maand rond mijn nod hetzelfde liedje. Ik ben nog nooit zoveel ziek geweest. Deze keer heb ik een serieuze valling met alles erop en eraan.

Donderdag nod, ik hou jullie op de hoogte!

zaterdag 18 februari 2012

Niets is wat het lijkt

Mijn nieuwe baas is nog maar een paar weken van dienst en op die korte tijd ben ik erin geslaagd om 2 keer ziek naar huis te gaan en haar aan te kondigen dat ik er af en toe niet zal zijn owv vruchtbaarheidsbehandelingen. Sterke eerste indruk moet ik gemaakt hebben. Ik ben echt zelden ziek maar sinds woensdag werd ik misselijk wakker en werd dat gevoel naarmate de week vorderde steeds maar erger. Je hoort mij al denken: welkom lieve ochtendmisselijkheid, symptoom nr 1 check! Vrijdagmiddag kwam daar echter heel wat diarree bij (sorry voor de details) en 38° koorts. Ik ben dan 's middags maar naar huis gegaan omdat het echt niet meer ging. Niets is wat het lijkt, ik dacht dat het misselijk zijn de voorbode was van een blozende baby, het was echter buikgriep.

Zaterdagochtend voelde ik mij al een heel stuk beter, het lichte misselijke gevoel niet meegerekend. Ik ging naar de wc en zag wat lichtroze slijm. Inderdaad, ook hier hoor je mij al denken:" allright innestelingsbloed!". Deze ochtend word ik wakker en ga ik naar de wc en opnieuw is niets wat het lijkt als ik zie dat mijn ms hevig zijn doorgekomen en dat 1 dag voor mijn nod.

Was alles maar gewoon wat het leek!

woensdag 8 februari 2012

IUI 1 is een feit

Zaterdag mocht ik al terug naar de gyn, na 7 dagen menopur spuiten had ik een follikel van 16 mm. Ik moest nog even doorspuiten en mocht maandag terug voor fm en bn. Maandag was het follikel gegroeit tot 20 mm dus we besloten de pregnyl te zetten en 's avonds te gaan voor de IUI. Zo gezegd, zo gedaan. Nu is het weer 2 weken in spanning afwachten. Ik heb nog 2 seizoenen van Dexter ingeslagen om mijn gedachten te verzetten.

Ik heb maandag ook mijn (nieuwe) baas op de hoogte gebracht van onze fertiliteitsperikelen. Ik moest maandag om 10u bij de gyn zijn en was het echt beu van stomme excuses te moeten bedenken. Ze toont wel begrip voor de situatie, dus dat is wel goed.

Ondertussen probeert het bevriende koppel waarover ik het een aantal berichtjes geleden had, hopeloos om af te spreken. Ik weet natuurlijk waarom ze zoveel moeite doen om snel af te spreken, het is ondertussen 8 weken geleden sinds de ontdekking van de positieve zw test... Ik zie het echt niet zitten om daar te moeten gaan horen hoe gelukkig ze zijn met de komst van hun 2de kindje. Ik ga proberen het nog 2 weken uit te stellen, hopelijk heb ik dan ook goed nieuws. Als ik dan slecht nieuws heb, ga ik eens zo hard crashen natuurlijk...

maandag 30 januari 2012

Menopur ronde 1

Nadat clomid niet meer bleek te werken mocht ik aan de pil om mijn ms te laten doorkomen. Normaal gezien zou ik dan maandag de 23ste ongesteld moeten geworden zijn. Wat niet het geval was. Ik was woest, ook dat nog, waarom komen die ms nu weer niet door?! Ik belde de gyn en die adviseerde mij van nog even af te wachten. Zaterdag 28ste kwamen ze erdoor. De eerte ronde met menopur kon beginnen. Ik vond een lieve verpleegster die mij wou helpen bij de eerste spuit en vandaag zette ik hem alleen terwijl zij toekeek. Zaterdag, mag ik naar de gyn voor fm en bloedname.

Ik maak me wel een beetje zorgen om mij ms, ze zijn minder hevig als anders en lijken nu al te stoppen (dag 3) terwijl ik ze normaal 5 dagen heb. Verder vroeg ik mij af of menopur je cyclus verkort, normaal gezien duurt het 14 dagen om een eitje te laten rijpen, kan het met menopur sneller? Ik vraag mij dat vooral af omdat ik alweer zo snel terug naar de gyn moet.

Verder probeer ik me op mijn werk te storten. Een klant van mij wil mij 3 maanden inhuren voor een project, wat echt schitterend is. Hopelijk gaat het door, dat helpt mij om mijn gedachten wat te verzetten. En dat is echt nodig...Dit weekend waren we op een feestje en viel het mij op dat een vriendin niet dronk. Dit is echt niet van haar gewoonte, ik wist meteen hoe laat het was, weer een zwangere in de vriendenkring. Wat volgde was een dag vol hysterische huilbuien ( echt waar, wat een drama), gevolgd door een regen verwijten tegenover manlief die maar geduldig en liefdevol bij mij bleef terwij ik hem uitschold voor't vuil van't straat. Het moet gezegd zijn, ik heb zoveel geluk met die man.

zondag 8 januari 2012

D en het groene monster

Bedankt voor jullie berichtjes, het doet deugd om te lezen dat ik niet helemaal gek aan het worden ben :).

Ik wou dat ik hier een positief blogje kon schrijven maar onze zondagavond was niet echt top. R en ik gaan op zondag heel vaak eten met een bevriend koppel. Dit koppel kennen we al jaren en we doen heel veel dingen samen. Jaren geleden was ik al luidop aan het fantaseren over een kindje en dan zeiden zij altijd dat ze daar echt nog niet aan toen waren. Toen zij in november 2010 aankondigden dat zij in juli 2011 een kindje zouden krijgen was de verrassing dan ook zeer groot. Nooit hadden zij laten blijken dat ze graag een kindje wilden. Als we ernaar vroegen zeiden ze dat ze er nu echt nog geen wilden... En plots krijg je dan te horen dat ze zwanger is! Ik was in alle staten, zij wisten dat ik al jaren verlangde naar een kindje en dat R de boot afhield. Zij wisten zelfs dat wij medische hulp zouden moeten inroepen. Je zou dan toch denken dat zulke 'goede vrienden' zoiets voorzichtig aanbrengen?? Niet dus, ze wilden duidelijk voor het verrassingseffect gaan. Hun dochtertje is ondertussen 5 maanden. We zijn deze avond gaan eten en op de weg terug begon ze over een tweede, blijkbaar denken ze er echt al over. Mijn stem brak toen ik loog dat ik het leuk vond voor hen. Ik vraag me af of ze er iets van gemerkt heeft. Toen ik later op de avond bij hen thuis naar de wc ging en het lege wc rolletje in de vuilbak wou gooien zag ik een positieve zw test. Ik wist niet waar kruipen. Ik wou zo snel mogelijk naar huis, was helemaal in beslag genomen door het lelijke groene monster. We werden gedubbeld pff, dit suckt. R wist niet wat er aan de hand was en begreep mijn subtiele hints niet. We bleven dus nog gezellig voor wat ijs...

Onderweg naar huis bracht ik R op de hoogte. Meer als een 'mja' kwam er niet uit. Ik word verteerd door jaloezie, frustratie en woede en ik moet het stellen met 'mja'. Verwacht ik te veel van hem?