zondag 18 november 2012

The end of an era

Ik heb nog niks geschreven over onze vorige poging. Die is mislukt, ik was 5 dagen overtijd toen ik plots mijn ms toch kreeg. Twee weken wachten is nog niet lang genoeg, nee doe er gerust nog 5 dagen bij *zucht*. De gyn denkt dat er iets geweest moet zijn, ik wil er niet echt over nadenken. Genoeg over die poging.

Ondertussen zijn we 3 dagen verwijderd van een nieuwe nod. Op mijn verjaardag ga ik mogen testen, brengt wat gemengde gevoelens met zich mee. We hebben deze poging toch maar terug beroep gedaan op hormonen. Mijn geduld is echt op, mijn cyclus is zich wel aan het herstellen maar wie weet hoelang duurt het weer voor ik opnieuw natuurlijk een eisprong doe. Na overleg met de gyn besloten we om opnieuw een cyclus met hormonen te proberen. En nu zijn we weer in die spannende wachtweken beland.

We zijn ondertussen een jaar aan het proberen, een jaar zitten we in de mm. Al verschillende wachtweken heb ik moeten doorstaan. Telkens weer verviel ik in hetzelfde ritueel. Ik was helemaal verlingerd aan de twilight films en boeken. Kon heerlijk wegdromen en wegvluchten in de ├╝ber romantische saga. (voor de haters, i know het zijn tienerboeken en films, but i love them, om nog maar te zwijgen over Robert Pattinson ;) !). Vandaag ben ik met een vriendin naar de laatste film gaan kijken in de cinema. De saga is gedaan, ik kan niet meer uitkijken naar het volgende boek of de volgende film, die komt er niet. En mijn saga? Loopt die ook af op mijn verjaardag? Starten we dan een nieuw verhaal? Of moet ik dan volwassen worden en een nieuwe manier vinden om die gruwelijke wachtweken te doorstaan?